1. U prząśniczki siedzą
jak anioł dzieweczki,
Przędą sobie przędą
jedwabne niteczki.
Chorus:
Kręć się, kręć, wrzeciono,
wić się tobie, wić!
Ta pamięta lepiej,
czyja dłuższa nić!
2. Poszedł do Krakowa
młodzieniec z wiciną,
Łzami się zalewał,
żegnając z dziewczyną.
Chorus
3. Gładko idzie przędza,
wesoło dziewczynie,
Pamiętała trzy dni
o wiernym chłopczynie.
Chorus
4. Inny się młodzieniec
podsuwa z ubocza,
I innemu rada
dziewczyna ochocza.
Kręć się, kręć, wrzeciono,
prysła wątła nić!
Wstydem dziewczę płonie;
wstydź się, dziewczę, wstydź!